Jean-Michel Treinen: wou d’wäiss mais schlittschung fueren

Beschreibung

Sprooch: Lëtzebuergesch
Gedichter

Op der Lay 103

1989, 2. Oplo 1992, 104 Säiten

ISBN 978-2-87967-002-7

Datt e Gedichtband, an dann nach op Lëtzebuergesch, eng 2. Oplo kritt, ass schonns ongewéinlech. Mä wien dës Gedichter, déi mol radikal eppes Neies sinn, gelies huet, versteet, firwat de Jean-Michel Treinen, deen och am Neie Feierkrop matgeschafft huet, als ee vun deene beschten Lëtzebuerger Auteure gezielt gëtt.

Vum Jean-Michel Treinen gëtt et nach e Buch mat Geschichten, Angscht virum Groussen Tunn, wat awer leider scho vergraff ass. An dann nach eng formidabel gudd Iwwersetzung vum Shakespeare sengem Macbeth op Lëtzebuergesch: Mäcbess (och leider vergraff).

Pressestimmen:

Da liegt denn nun endlich das Bändchen mit Gedichten auf Lëtzebuergesch vor mir auf dem Schreibtisch, auf das ich schon seit Jahren warte, auf Gedichte, die ganz anders sind als alle, die bisher in Luxemburg auf Lëtzebuergesch geschrieben wurden. Luxemburger Wort